CENTRUM SOCZEWEK KONTAKTOWYCH

Pacjenci mający dysleksję, lub specyficzne trudności z nauczaniem

Używanie filtrów, przeważnie w formie kolorowych szkieł, w celu pomocy osobom mającym problemy z czytaniem, nie jest niczym nowym. Irlen, autor nazwy "scotopic sensitivity syndrome" ("syndrom wrażliwości na mroczki") określił tę technikę i przeprowadził większość wstępnych badań w tym kierunku. Mimo to, człowiekiem który pierwszy określił naturę tego zjawiska, które dziś nazywane jest syndromem Mearesa i Irlena (od 1980r.). Syndrom ten charakteryzują symptomy związane ze zniekształceniem widzianego tekstu, który jednak ulega zmniejszeniu dzięki kolorowym szkłom. 

Zjawisko to można wytłumaczyć tym, że powtarzające się widzenie zniekształconego tekstu, charakterystyczne dla osób cierpiących na dysleksję, jest powodowane zaburzeniami psychologicznymi neuronów systemu magnoellular-nego (magno-wielko cellular-komórkowego*). Istnieje możliwość, że filtry ChromaGenowe poprawiają ten stan poprzez re-synchronizację (ponowną synchronizację*) systemu magno- i pavro-komórkowego. (Zobacz J. Stein i in.).
Do zilustrowania tego fenomenu, posłużmy się przykładem dwóch faxów. Aby zaistniało połączenie i informacja została przesłana z jednego aparatu do drugiego, musi wystąpić synchronizacja impulsów, wysyłanych przez obie maszyny w tym samym czasie. Ten proces nosi nazwę "hand-shaking" jeśli zostanie nieprawidłowo przeprowadzony, wiadomość nie zostanie przesłana, albo zostanie zniekształcona. Specjalne filtry zdają się synchronizować transmisje na/w ścieżkach wizualnych, dzięki czemu zniekształcone informacje stają się czytelne. Haploskopiczna natura ChromaGenu oznacza, że poprzez prosty proces diagnostyczny, zostaje zsynchronizowany przepływ informacji. Naturalnie, każdy filtr Chromagenowy jest dobierany osobno, w zależności od indywidualnych potrzeb. Wielokrotne próby dowiodły, że system soczewek ChromaGen pomagają pacjentom cierpiącym na dysleksję, poprzez eliminowanie jej charakterystycznych objawów, t.j.: postrzeganie tekstu jako zamazanego (do odczytania którego nie wystarcza refrakcja), falowanie liter lub słów, migotanie tekstu, lub jego "wnikanie" (zanurzanie się) w biel tła; utkwienie wzroku w dany wzór, lub też we wzory tworzące się z przerw między słowami i linijkami, przeszkadzając w czytaniu.
Mimo, że ChromaGen jest zabiegiem symptomatycznym, nie leczącym (neurologicznego) źródła dysleksji, które pozostaje bez zmian, u większości pacjentów występuje poprawa, dzięki której czytanie staje się łatwiejsze.
Procedura doboru filtrów ChromaGenowych odbywa się w podobny sposób jak podczas konsultacji dla osób nie rozróżniających kolorów, z ta różnicą, że pacjenci obserwują w czasie zabiegu fragment czarnego tekstu na białym tle. W tym wypadku również, jest bardziej możliwe, że pacjentowi dobrane zostaną filtry na oboje oczu przeważnie w tym samym kolorze. 
Mogą wystąpić trudności z przepisaniem odpowiednich filtrów pacjentom mającym równocześnie dysleksję, jak i problemy z rozróżnianiem kolorów. Eksperymenty wykazały, że w takim przypadku najlepsze rezultaty przynosi uprzednie dobranie odpowiednich filtrów w ramach terapii "colour vision", a dopiero później filtrów dla dyslektyków.
Jako obiektywny test sprawdzający poprawę w czytaniu bierze się pod uwagę tzw. "Test Wilkin's". Jednakże, nie sprawdza on w jakim stopniu poprawiła się widoczność tekstu, według pacjenta , ale raczej wykazuje poprawę, przy wyjściu z założenia, że szybsze czytanie przez pacjenta jest równe wyeliminowaniu elementów przeszkadzającym w odbiorze tekstu.
Mimo, że wyraźnie szybsze czytanie jest bardzo dobrym dowodem na to, że terapia się powiodła, nie znaczy to, że w każdym przypadku pacjent będzie szybciej czytał, nawet jeśli bardzo poważne zniekształcenia w widoczności tekstu zostaną wyeliminowane. Dzieje się tak dlatego, że pacjenci, którzy mimo iż tekst staje się lepiej widoczny, mają własne przyzwyczajenia w czytaniu, lub też po prostu nie przywykli do czytania tak przejrzystego tekstu.

Podczas kolejnych, dodatkowych konsultacji zauważyć można duży postęp w czytaniu, który, mimo tego, że na początku mógł wydawać się nieznaczny, dopiero po kilku tygodniach czy miesiącach staje się nieporównywalnie większy. Należy brać pod uwagę tę tendencję przy przepisywaniu (filtrów albo dodatkowych wizyt tekst tego nie wyjaśnia*).
Wizyty dodatkowe wykazują również, czy poprawa jest stabilna czy też nie należałoby wymienić filtrów Chromagenowych.
W momencie, kiedy filtry zaczyna nosić dziecko, jego poprawa w czytaniu będzie zjawiskiem stałym, pod warunkiem, że dziecko będzie nosiło filtry regularnie. Szybsze czytanie może jednak być również zauważalne w czasie, gdy młody pacjent nie używa filtrów, co może być spowodowane tym, że zdolności czytania poprawiają się wraz z jego edukacją.